Το καρναβάλι ξεκίνησε στη Ζάκυνθο την εποχή της Βενετσιάνικης κυριαρχίας. Στην αρχή ήταν αντιγραφή του περίφημου Βενετσιάνικου Καρναβαλιού, με την πάροδο του χρόνου όμως, απέκτησε το δικό του ξεχωριστό χρώμα, χωρίς βέβαια να αποκοπεί ποτέ από τις ρίζες του. Τα παλαιότερα χρόνια άρχιζε την επομένη της Γιορτής των Φώτων, στις 7 του Γενάρη και κρατούσε ως και τα μεσάνυχτα της Κυριακής της Τυροφάγου αργότερα όμως η Ιόνιος Κυβέρνηση τα περιόρισε στις δύο τελευταίες εβδομάδες της Αποκριάς. Τις μέρες του Καρναβαλιού επιτρεπόταν η πρωσοπιδοφορία και οι γυναίκες (μάσκαρες) καθώς και οι άντρες (ντετόροι) μεταμφιεσμένοι και φορώντας μάσκα (μωρέττα), γύριζαν στους δρόμους και στις πλατείες, επισκέπτονταν συγγενικά και φιλικά σπίτια και κατέληγαν στα Καζίνα, στις Καβαρκίνες και τα Φεστίνια όπου γίνονταν χοροί. Παράλληλα, ο απλός λαός έδινε στις γειτονιές του υπαίθριες θεατρικές παραστάσεις που ονομάζονταν «Ομιλίες» και με αυτόν τον τρόπο διασκέδαζε. Το Ζακυνθινό καρναβάλι τελείωνε το απόγευμα της Κυριακής της Τυροφάγου με την Κηδεία της Μάσκας. Τα μεσάνυχτα ακριβώς, όλες οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούσαν ρυθμικά 365 πένθιμες καμπανιές και ειδοποιούσαν τους Ζακυνθινούς πως το καρναβάλι τελείωσε και μπήκε η Σαρακοστή [Περισσότερα] [Λιγότερα] |
